HomeWebshopContact

Vide Grenier

De geschiedenis en herkomst van diverse producten

Geschiedenis van emaille

emaille
Emaille is een laag gekleurd glas aangebracht op voorwerpen van metaal. Op een temperatuur van 800 a 900 °C smelt het glas aan het metaal. Zo wordt het metaal beschermd tegen roest en tegelijkertijd versierd. De techniek van emailleren was al bekend bij de Egyptenaren en de Kelten.
Jarenlang werd gezocht naar verbetering van kookgerei. Aardewerk en glas zijn licht breekbaar en niet altijd geschikt om op het vuur gezet te worden. Metaal was een goede vervanger maar het risico hierbij was dat er door de metaalverbindingen giftige stoffen in het eten terecht konden komen. 
Men zocht dus naar een pan die op het vuur gezet kon worden, niet makkelijk breekbaar was, gemakkelijk schoon te maken en niet schadelijk voor de gezondheid. Emailleren van het metaal bleek een ideale oplossing. Er kunnen geen stoffen uit het metaal in het voedsel trekken waardoor het voedsel zuiver en puur van smaak blijft.

Sluitgewichten:
sluitgewicht
Een sluit- of pijlgewicht bestaat uit een reeks in elkaar passende kommetjes.
Elk onderdeel is een gewicht en ook alle onderdelen bij elkaar zijn dat.
Het voordeel van deze gewichtsvorm is het compacte geheel dat gemakkelijk te transporteren is, zonder dat je onderdelen verliest. Het nadeel is de grotere slijtage tijdens het gebruik, ten opzichte van de "normale" gewichten.
In de Romeinse tijd was deze gewichtsvorm al bekend, maar in Nederland worden Romeinse sluitgewichten zeer zelden gevonden. In de late middeleeuwen, omstreeks 1250, verschijnt deze gewichtsvorm opnieuw in Nederland en ontwikkelt zich verder. Vanaf omstreeks 1500 veranderde er niet zoveel meer aan de vormgeving van het sluitgewicht.
In Nederland werd vanaf 1820, tegelijkertijd met de invoering van het metrieke stelel, een nieuw sluitgewicht ingevoerd, geënt op een in Frankrijk gangbaar model dat nagenoeg onversierd was. Dit model werd allengs minder geproduceerd en de laatste exemplaren en vervangende onderdelen werden in de jaren 1855-1888 gemaakt, terwijl omstreeks 1912 de laatste exemplaren werden herijkt.

De Bidstoel:
100-2330
Een kerkstoel of bidstoel is een speciaal gemaakte stoel waarop gelovigen tijdens de H. Mis kunnen knielen. Deze stoelen zijn dan ook aan een zijde langer. De gelovigen knielen voornamelijk tijdens het Lof, een Aanbidding en de Consecratie.
Vroeger was het de gewoonte dat iedere parochiaan zijn vaste plaats had in de kerk en zijn eigen stoel had. Rijkere mensen hadden dan ook vaak stoelen versierd met fluweel of bladgoud. Meestal had een gelovige ook twee stoelen: één om te zitten en de andere, voor hem, om te knielen.
Tegenwoordig zijn er knielstoelen met een knieltrede en een uitklapbaar zitgedeelte. Als de stoelen achter elkaar gezet worden, kan men zitten op de achterste stoel en knielen op de voorste stoel. Dit gebeurt vooral in Nederland waar men de knielstoelen vooral vindt bij zijaltaren of kapellen. In de kerk zelf zijn de meeste vervangen door knielbanken.




Home Webshop Info Contact Mijn account De Winkel Fotogalerij Blog Leuke weetjes Tips en trucks Uw Privacy Uw website toevoegen

Alle prijzen zijn Inclusief BTW
Webshop software: EasyWebshop.nl